A wczora z wieczora

A wczora z wieczora, a wczora z wieczora
Z niebieskiego dwora, z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina, przyszła nam nowina:
Panna rodzi Syna, Panna rodzi Syna.

Boga prawdziwego, nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim, w Betlejem żydowskim.

Pastuszkowie mali w polu wtenczas spali,
Gdy Anioł z północy światłość z nieba toczy.

Chwałę oznajmując, szopę pokazując,
chwałę Boga tego, dziś nam zrodzonego.

"Tam Panna Dzieciątko, miłe Niemowlątko,
Uwija w pieluszki, pośpieszcie pastuszki!"

Natychmiast pastuszy śpieszą z całej duszy,
Weseli bez miary, niosą z sobą dary.

Mądrości druhowie, z daleka królowie,
Pragną widzieć swego Stwórcę przedwiecznego.

Dziś Mu pokłon dają w ciele oglądają.
Każdy się dziwuje, że Bóg nas miłuje.

I my też pośpieszmy, Jezusa ucieszmy
Ze serca darami: modlitwa, cnotami.

Jezu najmilejszy, ze wszech najwdzięczniejszy,
Zmiłuj się nad nami grzesznymi sługami.

E A H7 E A
fis7 H7 E cis7 fis7 H7 E
E A H7 E A
fis7 H7 E cis7 fis7 H7 E