Chemik

Mam dwie ręce do każdej roboty,
Bardzo lubię święta i wolne soboty.
Chodzić do szkoły też mi się nie chciało,
Siły to mam dużo, lecz rozumu mało.
Z mych nauczycielek tylko jedną kocham,
Co uczyła robić C2H5OH.
Pani w swej pracowni piękny zestaw miała,
A, że mnie lubiła, to mi pokazała.
Od tej pory w sklepie nigdy nie kupuję,
W kuchennym zaciszu sam se produkuję.
Psyt, psyt, cichuteńko gaz mi syczy.
Psyt, psyt, słychać wody dźwięk w chłodnicy.
Bul, bul, mówi rurka do wężyka –
Jaka piękna to muzyka
Mniam, mniam, mówią drożdże sacharozie,
Mniam, mniam, w cieście byłoby nam gorzej.
Cmok, cmok, drożdże z cukrem się całują
I zaraz potem pączkują.
Najgorsze są chwile, kiedy wstaję rano –
Nie wiem, gdzie mam głowę, a gdzie mam kolano.
Chcę się czegoś napić, więc otwieram kredens,
A tam siedzi hrabia von Delirium Klemens.
Wraz z nim jego wierne życia towarzyszki,
W zimowych futerkach cztery białe myszki.
Wiem, kto ich tu przysłał – mówiła mi żona.
To są delegaci znanej firmy Ponar.
Bo odkąd zaczęli robić tę Vistulę,
Strasznej konkurencji boją się bidule.
Kap, kap, kropla po kropelce spada.
Kap, kap, słychać nawet u sąsiada.
Bul, bul, mówi rurka…
Komitet blokowy, podczas swoich obrad,
Mnie zaproponował do nagrody Nobla.
A ja się nie zgadzam, mówię wam lojalnie,
Bo moja pracownia działa nielegalnie.
Wiem, że zasłużyłem, macie dużo racji,
Ale przecież nie ma Nobla w konspiracji.
Jak ktoś do drzwi puka, mnie to nie przeszkadza,
Może to są goście, może to są władza.
Zacier mam w akwarium – tak w razie kontroli,
Przecież nikt do rybek się nie dop…
Psyt, psyt, cichuteńko…
Bo ja jak wypiję, to mam w sobie luz,
Nie straszny mi Pershing, nie straszny mi Cruize.
Wtedy, się otwarcie, śmiało mogę przyznać,
Że ze mnie jest, tego, niczego mężczyzna.
Wtedy mi nie zimno, gdy leżę na ziemi.
O jak ja cię kocham moja Pani z chemii!
Kap, kap, kropla po kropelce…

G
a
G
a
F C
F G
F C
G C
F C
G C
D e
A h A
D e
A D A
D e
A h A
D e
A D A