Lato zamknięte kluczem ptaków
Zostawia tylko swe wspomnienia.
Jesień odważnie stawia kroki
Zaczyna mgłami dyszeć ziemia
Ref. A w górach nie ma już nikogo
Niebo nas straszy niepogod±
Lato do ciepłych stron umyka
W skłębionych chmurach i strumykach
Na niebie mokrym od jesiennej słoty
Koczuje tabor żalu i tęsknoty.
A drzewa pogubiły li¶cie
Na wczesne mrozów przyj¶cie.
Ref. ...
Wiatr tylko pl±cze się dokoła
Na wrzosach pajęczyny wiesza.
I zasypiaj± letnie zioła,
Jak w smutnych strofach tego wiersza
ad
GC
da
H7E7
ad
GC
da
H7(E7)E7(a)